سلام

سلام یه عادت نیست

سلام یه دعای آسمونیه؛یه خیر مقدم گرم به عزیزترین مهمون

سلام آرزوی سلامتیه شماست

پس سلام

راستش ما جوانهای ایرانی مثل نهال می مونیم

 بیاید تو خاک اصیل و باصفای خودمون رشد کنیم

بیاید تو بهار خودمون جوانه بزنیم

بیاید با اکسیژن خودمون تنفس کنیم

پس بیایم تصمیم بگیریم که لنگرهای نخوت و تنبلی رو بکشیم

و سکان دار کشتی همت و غیرت خودمون باشیم

مصمم بشیم که بزنیم به دریا و بریم تو دل اقیانوس

و شنا کردن و غرق شدن و غریق بودن رو تجربه کنیم و یاد بگیریم.

جوان ایرانی باید از فرمول های شیمی

داده های فیزیک و دانستنی های تاریخ و فرضیه های روانشناسی

و قافیه دو بیتی و غزل و قصیده ،هسته مرکزیت زمین، نقشه جغرافیایی کهکشان

خلاصه همه و همه هستی رو تجربه کنه،یادبگیره...

پس یه یاعلی مردانه و دست توکل دلیرانه بر زانوی همت بزن.

مولاعلی(ع) یارت...

خدا نگهدارت.

حضرت علی (ع) می فرمایند:

سلام

امروز قصد دارم از ایران و ایرانی جماعت بگم...

ایران سرزمین چهارفصل و چهارکوه و چهار دریا و چهار گل

ایران گل همیشه بهار جوانی

جوان صنعت گر سرزمین ایران از ایستگاه تقلید عبور کرده 

و به برج و باروی نوآوری و نوسازی رسیده.

جوون هنرمند ایرونی بساط هنرش رو فقط

رو پرچین دل ایرانی جماعت پهن می کنه. 

شاعران ایران زمزمه هاشون از باغ خدا می گذره

و بوی نسرین و یاسمن می ده به دخترهای عشایر.

پسرهای ایل فقط تو کوهپایه های همت و غیرت چادر می زنند.

زنان ترکمن و مردهای بلوچ عاشق ریحان و ابر و آبند.

بوی نون تازه هوش از سر گندم زارهای ترک و بلوچ و کرد می بره...

زبون لری قشنگ ترین لهجه لالایی های شبانه است.

گیلان کاج همیشه سبز روزگار دست و دلبازی خداست.

بندرهای جنوب پر از ماهی های طلایی نعمت و برکته.

قصه ما هنوز تموم نشده ...راستش تازه شروع شده.

خلاصه اینکه...

کلام انسان ساز مولای عاشقان ره توشه شیوه رهایی مون شد

که تو سینه مرغابی شیدا به پرواز دراومد.

ابرها انگار مرغها رو فارغ از هیاهوی دنیا به پرواز می خوندند

شدند رفیق دیرینه باد و بارون.

آزادمردی و صلابت پیر دیارمون تو آیینه سیمرغهای آزادی خوش درخشید.

ما رو هم با ابرهای گل کلمی تا اوج آزادی به پرواز در آورد.

چه لحظه های خوشی بود...لحظه تسخیر لانه جاسوسی

عشق ما رو به جاده آفتاب و نور صدا زد و ما باهاش رفتیم

ما شدیم همسفر عشق و عشق شد آیینه قدی روزگار ما.

اماما! یادت گرامی...

یاد شهدای دانش آموزمون رو هم ارج می نهیم با ذکر صلوات.

سلام

سلام به هر کسی که با این جغرافیای آفتابی نسبت داره

سلام به هر کسی که دلش هوای زیارت امام هشتم رو کرده

حیرون و مبهوت چی هستی؟

تو کدوم شهر خاطره داری قدم می زنی؟

دلت هوای کدوم گنبد طلا رو کرده ؟

یاد کدوم ضریح دلنواز افتادی؟

دوست داری وقتی خوابیدی خواب ضامن آهو رو ببینی؟

یک امام غریب و غریب ...

می دونی باید چیکار کنی؟

باید لحظه لحظه زندگی سنجاقک های شیشه ای رو

روی پرهای قاصدک ها بنویسی...

باید آلبوم همه عکس های یادگاری رو اونقدر نگاه کنی تا از بر بشی...

حفظ حفظ...

اونوقت حتی با چشم های بسته هم می تونی زمزمه کنی...

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا المرتضی(ع)

باید باورت بشه که حتی توجه یک لحظه هم به اون صحن و سرا  یه جور زیارته

سلام

يه سلام سرشار از احساس عظمت و شخصيت

عظمت و شخصيتي كه در پرنيان مقدس ‹‹حجاب ›› خودنمايي مي كنه

پيشاپيش روز ميلاد حضرت معصومه (س)خواهر امام رضا(ع)

رو به همه دختران و تهمينه هاي اين مرزو بوم تبريك مي گم...

هيچ مي دوني تا زماني كه شمعدوني ديدار ما بشه ستاره چشمك زن

و بياد سر راه شما قرار بگيره

تا تكليف برزخ خار و عبوديت گل سرخ روشن بشه

تا بغض هزار سالمون رو فرو بديم و لبخند بزنيم

صد تا آيينه فاصله است...

اين فاصله رو تو بايد از ميون برداري

تو جوان هشتادو هشتي ايروني

اصلا خوبه كه بدوني ؛خدا پشت و پناه تمام كساني است كه حجاب رو فرياد مي كنن.

خدا پشت و پناه تمام كساني است كه

گوله هاي برف رو پرت مي كنن تو صورت ديو بنفش بي حيايي.

خدا يار و ياور تمام ستاره هايي است كه

تو تاريكي و سياهي راه رو نشون پرنده هاي عاشق نور مي دن.

خدا همراه تمام قاصدك هايي است كه

عفت و حيا رو معرف حقيقي شخصيتشون مي دونن...

خدا زيباست و زيبايي ها رو دوست داره

حيا و حجاب هم  از زيبايي هاهستند.

مزار نهفته مادرمون زهراي فاطمه(س)فريادترين حجاب زنان مسلمان است.

پيام شهدا :

برادرم نگاهت را ...

خواهرم حجابت را ...

سلام

شرمنده تموم دوستانی که نظراتشون رو دادن و من نتونستم بر حسب ادب و

 وظیفه خدمتشون برسم...

ان شاء الله بزودی از خجالتتون در میام.

اما در این پست مطلبی از وبلاگ ساحل http://sahel69.blogfa.com/

رو در وبم گنجوندم که به روایتی ...

نظری بر فیلم آژانس شیشه ای که الحق ماندگار است:

 می دونم بد موقعی برا قصه شنیدنه؛

ولی من،می خوام براتون یه قصه بگم.

وقت زیادی ازتون نمی گیرم.

یکی بود،یکی نبود...

یه شهری بود،خوش قد و بالا.

آدمایی داشت،محکم و قرص.

ایام،ایام جشن بود؛جشن غیرت.

همه تو اوج شادی بودن که یه هو یه غول حمله کرد به این جشن.

اون غول،غول گشنه ای بود که می خواست کلی از این شهرو ببلعه.

همه نگرون شدن؛

حرف افتاد با این غول چی کار کنیم؟

ما خمار جشنیم؛

بهتره سخت نگیریم...

اما پیر مراد جمع گفت:

باید تازه نفسا برن به جنگ غول.

قرعه به نام جوونا افتاد؛

جوونایی که دوره ی کُرکُریشون بود،رفتن به جنگ غول...

غول،غول عجیبی بود...

یه پاشو می زدی،دو تا پا اضافه می کرد.

دستاشو قطع می کردی،چند تا سر اضافه می شد.

خلاصه چه درد سر...

بالاخره دست و پای آقا غوله رو قطع کردن و خسته و زخمی برگشتن به شهرشون،

که دیدن پیرشون سفر کرده...

یکی از پیر جوونای زخم چشیده جاشو گرفت.

اما یه اتفاق افتاده بود؛

بعضیا این جوونا رو طوری نگاشون می کردن که انگار،غریبه می بینن...

شایدم حق داشتن...

آخه این جوونا مدت ها دور از این شهر،با غوله جنگیده بودن.

جنگیدن با غول آدابی داشت،که اونا بهش خو کرده بودن.

دست و پنجه نرم کردن با غول،زلالشون کرده بود.

شده بودن عینهو اصحاب کهف؛

دیگه پولشون قیمت نداشت...

اونایی که تونستن خزیدن تو غار دلشونو اونایی هم که نتونستن،مجبور به معامله شدن...

من شما رو نمیشناسم؛

اما اگه مثل ما فارسی حرف می زنید،پس معنی غیرتو می فهمید؛

این غیرت داره خشک می شه.

شاهرگ این غیرت...

کمک کنید نذاریم این اتفاق بیفته؛

من برای صبرتون یه "یا علی" می خوام،

 یا علی